Spaarrekening voor je kind: waar let je op?

Hoe een kinderspaarrekening werkt

Een spaarrekening voor een minderjarige staat op naam van het kind, maar onder beheer van de ouders: tot (meestal) de achttiende verjaardag bepaal jij wat erop en eraf gaat. Openen kan bij de meeste banken al vanaf de geboorte, online, met de identiteitsgegevens van kind en ouders. Kosten zijn er zelden; de rekening is bij vrijwel alle banken gratis.

Let bij het kiezen vooral op drie dingen: de rente (verschilt per bank en verandert regelmatig, dus vergelijk actueel), eventuele voorwaarden (sommige rekeningen begrenzen opnames of het saldo waarover je rente krijgt) en het gemak waarmee je kind kan meekijken. Dat laatste wordt vaak vergeten en is voor het leereffect het belangrijkst. Een spaarrekening is trouwens iets anders dan een betaalrekening met pas; wanneer die aan de beurt is, staat in de gids over eeneigen pinpas voor je kind.

Belangrijk om te weten: het geld is van je kind

Geld op naam van je kind is juridisch ook echt van je kind. Op de achttiende verjaardag krijgt je kind de volledige beschikking, wat er dan ook op staat. Spaar je grotere bedragen voor later (studie, rijbewijs), bedenk dan bewust of je dat op naam van je kind wilt of op je eigen naam met dat doel. Beide kunnen prima; het verschil is wie er straks over beslist.

Voor de belasting maakt de naam op de rekening overigens niets uit: de Belastingdienst telt het spaargeld van minderjarige kinderen mee bij het vermogen van de ouders (box 3), tot je kind achttien wordt. Bij de meeste gezinnen blijft het totaal onder de vrijstelling en heeft het dus geen gevolgen, maar goed om te weten als er serieuze bedragen op staan.

Rente: klein effect, grote les

Van de rente op een kinderspaarrekening wordt niemand rijk, maar als les is hij goud waard: geld dat stilstaat op de goede plek, groeit vanzelf een beetje. Wel blijft het een getal op een scherm, en dat is voor een kind lastiger te vatten dan munten in een pot. Hoe je datzichtbaar maakt zonder contant geldstaat in een aparte gids. Laat je kind één keer per jaar de bijgeschreven rente zien: kijk, dit kreeg je omdat je geld er stond. Voor een kind van negen is dat een klein wonder, en het eerste begrip van een principe dat later bij sparen én lenen het verschil maakt.

De valkuil: de rekening als bodemloze put

Veel kinderspaarrekeningen zijn vooral een plek waar verjaardagsgeld verdwijnt: er gaat van alles in en er komt nooit iets uit, tot het kind achttien is en er ineens een bedrag vrijkomt zonder dat er ooit iets geleerd is. Zonde. Betrek je kind bij de rekening: bekijk het saldo samen, spreek af welk deel van cadeaugeld erheen gaat, en laat je kind er af en toe met een doel iets vanaf halen. Datzelfde geldt voor het zakgeld: spreek af welk deel blijft staan en welk deel je kind vrij mag uitgeven. Sparen leer je niet van een saldo, maar van de beweging ernaartoe en ervanaf.

Eerst leren, dan bankieren

Voor jonge kinderen is de volgorde belangrijker dan de rekening: eerst snappen wat sparen is (met een potje dat je ziet groeien), dan pas de abstracte versie op de bank. Hoe je die basis legt, staat inhoe je een kind leert sparen. Wie het speels heeft geoefend, snapt de spaarrekening straks in één keer.